Balky

Het Balkyboek

Geruim een jaar schrijf en schilder ik over Balky. Balky is een kleine ezel . Ze gaat op reis naar het Noorden. Onderweg op het Ezelpad beleeft ze allerlei avonturen. Op dit moment zit ik in de laatste fase. Nog een paar schilderijen maken en alles tot een geheel componeren. Ik verwacht dat het rond aankomende zomer is afgerond. Dan ga ik opzoek naar een uitgever…

Soms schrijf ik een klein los verhaaltje in dichtvorm, zoals hieronder.

De droom van Balky

Vannacht onder een oude boom
had ik een grijze ezelsdroom
zo’n eentje, zo’n rare
die je niet gauw vergeet
en waarvan je weet
deze moet ik bewaren:

Thuis op de deurmat lag een envelop
met een stempel van een gouden masker erop
toen ik hem openscheurde
weet je wat er toen gebeurde
er klonk ineens muziek
mysterieus en ozo sjiek.

Nu eens niet naar het Noorden
nee, het waren andere woorden
‘Welkom op het Bal Masque
en neem ook een vriendje mee.’

Toen zijn we met de trein naar Venetie gegaan
we kwamen in het Centrum aan
daar was ons hotel Danieli
daar eet je spagetti di peterselie
met die heele familie
een vork met een gouden krul
en ander deftig spul
een kamer met een hemelbed en rood fluwelen gordijnen
een bad op leeuwenpootjes waar je in het sop kunt verdwijnen
bellen blazen in je blootje
op je sprei ligt een cadeautje
en later in je nachtjapon
kijk je naar schilderijen op het plafond
en zweef je naar een tijd van lang geleden
of ben je zomaar naar beneden gegleden
over de leuning van de wenteltrap
roets naar beneden op het dikke tapijt
daarvan krijg je echt geen spijt.

Dat was nog eens pret, lachen en gillen
wel met bonte blauwe ezelsbillen
zoef met de lift naar boven dan weer
en zo wel negen keer;
heen en weer
heen en weer

Maarrrr…

De directeur van het hotel zei streng:
nu is het afgelopen en snel
het is hier geen speeltuin
wat denk je wel
wil je je wel gedragen
de andere gasten klagen
toen zijn we maar stilletjes naar boven geslopen
en onder het hemelbed gekropen.

Later hebben we ons feestmasker opgedaan
en zijn langs de nooduitgang naar buiten gegaan
daar was de gondelier die vertelde allerlei dingen
en begon een aria te zingen
ook kregen we champagne in een beker
amore zei hij, ik weet het wel zeker
picobello voor mekaar
jullie zijn een prachtig paar.

En bij de Villa op de hoek
stond een bord: Welkom Hoog Geeerd Bezoek
Toen schreidden wij statig over de rode loper
met kwastjes van koper
door een deftig dikke deur
met een lange butler erveur.

En wat er binnen allemaal was
dat vertel ik je lekker nie
want dat is allemaal privacy
nee, alle gekheid op een stokje
ik werd wakker van mijn klokje
de oude boom waaronder ik lag boog vriendelijk een tak
en vroeg: heb je fijn gedroomd onder mijn bladerdak?

Wat jammer ik had door willen gaan
met dromen en dansen
varen met een gondelier
een wenteltrap van plezier
en bellenblazen…

Ganzenschoenen

In het Balkyboek maken we kennis met Gans. Hij beheert het Ganzenbord en in zijn vrijetijd maakt hij ganzenschoenen van klei. Om een goed voorbeeld te krijgen voor mijn illustraties heb ik er zelf ook een aantal gemaakt.

In het Balkyboek staat vriendschap en liefde voor de natuur centraal. Tijdens de reis naar het Noorden, daar is een schilderwedstrijd, ontwikkelt zich een vriendschap tussen Balky en Muis. Aanvankelijk moeten ze elkaar nog leren kennen. Ze vertellen elkaar over thuis, ze bemoedigen elkaar, ze overleggen, troosten en maken pret. Toch behouden ze ieder hun eigen identiteit. Zo ook met de andere dieren die ze tegenkomen. Gans, Tinsel het paard, Mol en de uilen van het Uilenaltaar. Allemaal hebben ze een eigen uitgewerkt karakter dat vormend is voor het verloop van het verhaal.

Poezie en rijmelarij gaan hand in hand.

Paardenbloem

Paardenbloem, oh paardenbloem
met je sappige groene stengel
en je gele wilde pruikje
verdwijn maar lekker in mijn buikje

Straks wordt ik wakker in de nacht
met een knorrend lege maag
dan is het toch zo fijn
op het kastje naast mijn bed
sta jij in een vaasje van porselein

Maar was ik je vergeten
voor een dag of tien
dan ben je misschien
niet meer te eten

Dan ben je pluizig en teer
dun is je steel en het geel is niet meer
je blad vol grillen
het lijken wel krokodillen
kijk maar niet zuur
want je mag op avontuur
dan blaas ik met een diepe zucht
honderd parachuutjes in de lucht
zweven en reizen
de wind zal jou de weg wel wijzen.